of ki ne of..

az önce yengem aradı. malum olaydan sonra ilk defa sesini duydum...
o kadar kötü geliyordu ki sesi, evet yengecim, tamam yengecim, söylerim yengecim dışında cümle kuramadım.
korktum.
yanlış bişi derim de bilmeden, kırılır üzülür diye.
olayın şokunu hala atlatamamış belli.
anca bir güç gelmiş teşekkür etmek için ilgilerimizden..
hala acıyor kalbi belli.
belki de gözyaşları dinmemiştir.

kıyamam ki ben yengeme..
onu öyle düşünmeye dayanamam ki....